Laat je iets wijsmaken!

Mensen die je iets proberen wijs te maken zijn over het algemeen strontvervelend en soms niet te goeder trouw.

Goed voorbeeld: sommige politici. Ze beloven je 'vanalles', vooral in de aanloop van de verkiezingen. Ze vragen je hen en hun programma te geloven zodat je op hen stemt. Vervolgens moet je maar afwachten wat ze met dat vertrouwen doen. Om er na vier jaar achter te komen dat je er weer bent ingetuind.

Dus dacht ik woensdag goed na en stemde uiteindelijk wat mijn hart me ingaf. En ja, daarbij ging ik ook op de hondstrouwe ogen van Jan Marijnissen af. Maar ik ging ook en misschien wel vooral af op de passie van die man en zijn partijgenoten, op hun vechten voor een menswaardigere samenleving en op dat sprankje hoop dat ie me geeft.

Daar moest ik vanavond aan denken bij het kijken naar Char. Char, het paranormale medium, die zogenaamd door 'jij bent de zwakste schakel' in een programma is uitgenodigd. Daar zit ze wekelijks op een bank aan de hand van een letterkaart (Amerikaanse letters schijnen anders te zijn) namen van overledenen te roepen in de hoop dat de juiste er tussen zit.

Nu moet ik eerlijk zijn en opmerken dat ze ook wel degelijk af en toe woorden, gebeurtenissen of weetjes noemt die ze niet zou moeten kunnen kennen, maar wel kent. Vervolgens maakt ze de mensen op de bank (behalve BN'ers ook de gewone man of vrouw) zaken 'wijs' over het leven na de dood van hun dierbare en de boodschappen die de overledene zijn levende dierbaren mee wil geven.

En daar had ik laatst weer een discussie over met Robin. Hij vond dat dit soort programma's verboden moesten worden. En hoe dubieus ik Char's uitspraken ook vind, daar was ik het niet mee eens.
Char maakt ze misschien wel iets wijs, maar doet daar tegelijkertijd geen kwaad mee. Ze maakt de mensen die nog leven namelijk wijs dat hun dierbare overledene weliswaar hartstikke dood is, maar ook een gelukkig afterlife heeft (waar dan ook). Dat de overledene aan de levenden denkt, ze bijstaat en in hun buurt is voor moeilijke en mooie momenten. De levenden putten daar hoop, troost en vrede uit. En hoe dubieus dat ook is, die troost helpt de levenden leven.

Ik kan er over meepraten. Toen mijn vriendin Christine (niet te warren met Christina) overleed aan de gevolgen van kanker in 1995, haalden wij troost uit de woorden van meneer pastoor, had de familie troost geput uit woord en prullaria van Jomanda en vonden we troost bij elkaar, in elkaars verdriet. Daaruit putte ik hoop en hoe gek ook, hoop doet leven!

En dat doe ik sinds die julidag in 1995 al weer ruim 11 jaar met veel plezier.

Dus wat mij betreft: laat je in de toekomst eens iets wijsmaken!

Zo...

een beetje opgeleukt hier.

Plaatje erbij, linkjes van andere sites die dan wel leuk zijn, dan wel ook door mij worden bezocht en zowaar een nieuws-feed!

Je zou zowaar denken dat ik er iets van begin te begrijpen....

Als ik het nu ook nog een beetje up-to-date kan houden, zou het helemaal nog wel eens leuk kunnen worden...

Kiezen

Weet je nog? Die tijd dat je moeder je kleding voor je klaarlegde? Je hoefde je niet druk te maken over welke kleren jou de vrouw (of man) van het schoolplein maakten; je moeder wíst wat hip was!

Op een gegeven moment kwam je in de fase dat je zelf best wist wat je aan wilde trekken. En nog later liet je niemand meer voor je kiezen. Invloed hadden vriend én vijand nog wel, maar je koos zelf.

Nu ben je op een leeftijd dat je al ettelijke, hoogst persoonlijke keuzes hebt moeten maken: welk vakkenpakket, welke vervolgstudie, welke stad, welk huis, welke vrienden, wat voor stijl, wat voor vriendje, wel of geen seks voor het huwelijk en wel of geen one-night-stands.

Maar er is meer te kiezen in dit leven. Loop eens een supermarkt of warenhuis in! En wat dacht je van een pizzeria? (Mag ik nummer 48 zonder ansjovis maar met salami en met extra mozzarella en zonder mais?)

Vind je het gek dat 40% van de Nederlanders niet weet op wie ze moeten gaan stemmen?

SP, Partij van de Dieren, GroenLinks, PvdA, D66, CDA, VVD, ChristenUnie, SGP, PVV-Wilders, Lijst 5 Fortuyn, EenNL, Nederland Transparant en Lijst 0.

Of was die laatste nu weer een van die ontelbare tv-programma's over de verkiezingen? Soms zie je door de partijen de kiezer gewoon niet meer staan.

(Of door de pizza's de menukaart?)

Geld weggooien...

Eén keer per maand verhuist het Europees parlement van Brussel naar Straatsburg doordat dat ooit is afgesproken. Dat kost de Europese belastingbetaler 200 miljoen euro per jaar.

Om van die idioterie af te komen, is er een burgerinitiatief gestart. Je kunt hier je naam en handtekening plaatsen, bij 1 miljoen handtekeningen wordt er in elk geval over gedebateerd. Da's al iets..

Dit zijn ze hoor!

Hier gaan we het mee doen... voetballen bedoel ik.. op het WK.

Monster & Co

Hoe ziek kan het songfestival zijn? Als ik nog ooit iemand hoor zeggen dat Nederland mee moet doen aan het Eurovisie Songfestival, lach ik hem of haar keihard uit. Niet dat Treble (troebel-troep) nu zo bijzonder was, maar dit slaat nergens op.
(Ja, ik kijk altijd)

Opruiming!

* Waltertje t-shirts
* te dikke en te kleine truien
* bizarre slippers (zwarte rubberachtige met dikke zolen)
* gourmetsetje (voor 2 personen)
* waxinelichthouders
* rieten koffertje met shawltjes

Iemand?

Ayaan

Daar gaaaaaaat ze....


(Let vooral even op de slogans rechtsboven!)

Mooi plaatje

Opgebrand?

Och arme ik en andere female singles!

Ik vind dat er maar één oplossing is: Vitamine V!

Heimwee naar de Dandy

(Voor Daniël, van mij)
Of we samen dandy wilden worden, vroeg Daniël H. me vrijdag in het park. Geen idee wat het was, maar toegeeflijk als ik ben, zei ik 'ja'.

Maar nu heb ik me even georiënteerd en moet ik me toch via deze weg officieel afmelden voor de titel Dandy. 'Een dandy is een doorgaans mannelijke persoon, die overdreven veel aandacht aan zijn uiterlijk besteedt'.

De bekenden onder u weten: dat ben ik allemaal niet.

Het rokje waar niets op past

Nu raak ik over het algemeen al aardig gefrustreerd van kleren kopen gezien mijn omvang en lengte, maar wat me nu al twee weken bezighoudt spant toch echt de kroon. Ik heb namelijk hét rokje gevonden! Leuk, hip (helemaal master), fleurig (uber), gewoon kek.

Kein Problem?

Aber doch!

Er kleurt helemaal niets op! Huh? Er kleurt helemaal NIETS op!

Wit, Zwart, Bruin, Blauw, Rose, Paars, Off-White, Creme, NIETS VAN DAT ALLES kleurt bij het rokje! (Oranje en Groen zijn sowieso geen opties, die kleuren komen niet in het rokje voor!)

U begrijpt mijn probleem: Rokje blijft in de winkel totdat Rokje iets heeft wat er bij kleurt. Maar Rokje blijft in mijn achterhoofd irritant aanwezig, want Rokje en Ik zijn voor elkaar gemaakt. Als Rokje dat nu ook eens besefte!

Master! Über! Gruwelijk! Cruel!

Oftewel: ik heb bijles in stoere, hippe, hedendaagse, streettaal. Helemaal Master, je weet toch, of niet? Effe een blog droppen over hoe stylo ik er tegenwoordig uit zie, of niet? Je weet toch, gruwelijk!

Wat is het verschil?

Man doet het het met stiefdochters en heel comment-Nederland valt over hem heen. Terecht hoor, daar niet van!

Meisje wordt gepushd om zichzelf te bevredigen, vier goochemerds belkijken en filmen dat, waarna het filmpje op internet belandt. Meisje doet aangifte en wat doet de Nederlandse commenter? Die hoont het weg.

Dan is mijn vraag: waar is dan het verschil? Waarom mag een meisje filmen wel? Omdat iedereen jong is geweest en dit kattekwaad is? Omdat dit niet naar incest maar naar geilheid riekt?

Soms begrijp ik er echt niks meer van.

Worst 'Kaas' Scenario

"Soo.. dat kaasplankje ziet er goed uit!"
"Inderdaad."
"Kaasplankje doen?"
"Nou, lekker. Is goed."
"Mevrouw, mogen wij een kaasplankje?"
"Wilt u daar brood bij?"
"Ja graag."

"Lekker hoor."

"Mogen wij betalen?"
"Natuurlijk."

"15 euro voor een kaasplankje?"
"Maar er stond toch 6,95 op de kaart?"
"Ja, dat dacht ik ook."
"Ik ga wel ff kijken. Inderdaad, 6.95"

"Meneer, dat kaasplankje is toch maar 6,95? Waarom moeten wij dan 15 euro betalen?"
"U was met meer mensen, toch?"
"Ja dus?"
"Dan is het duurder."
"Zou u dat dan niet eerst overleggen? Als we hadden geweten dat het 15 euro ging kosten, hadden we het niet genomen."
"Maar dat is overlegd."
"Dat is niet overlegd."
"Mijn collega zegt van wel."
"Dus wij liegen?"
"Dat zeg ik niet."

"Maar hoe dan ook vinden wij het een vreemde gang van zaken. U had op zijn minst vooraf kunnen overleggen of het een grotere en dus duurdere portie mocht worden."
"Maar u hebt niet de Kaas-gaaf die op de kaart staat bestelt, maar om kaas gevraagd."
"Wij hebben toch op de kaart gekeken? We bestellen toch niet buiten de kaart om?"

"Nou, dan zal ik het verschil wel terug betalen."
"Fijn."

"Ik voel me wel een zeikerd."
"Niks mee te maken, het zijn knurften."
"Hier hoeven we ons dus nooit meer te vertonen."
"Prima toch..."

Over mijn lijk..

Ik zit natuurlijk wel vaker te janken bij een of andere suffe tv-serie, zo'n sentimentele dwaas ben ik dan ook wel weer.

Maar waar ik echt respect voor heb is de docuserie Over mijn lijk.. van BNN met Patrick Lodiers. Niet mijn favoriete BNN-er, maar hij doet dit echt fantastisch.

Aanrader dus: iedere maandag van 21.50 tot 22.25 uur.

Eindhovuh de gekste!

Stratumseind Eindhoven
Strike a pose
Frikandelletje happen









Koninginnedag in Eindhoven was geweldig!

Jaaaaaaa!

Tis zover.








Mollen veroveren langzamerhand de wereld!

Van ruilen..

.. komt huilen. Maar als je al een paperclip kunt ruilen voor een huis, dan is mijn wens op 7,5 miljoen dus nog helemaal niet zo bizar. (Reminder: nog wel even een lot halen..)

And..

Another one bites the dust..









(Foto: satfoto.geoserve.nl)

Kletskoek!

Die Ramon S. kan het mooi brengen, maar ik geloof er geen zak van dat ie al die linkjes naar andere weblogs en sites 'dagelijks bekijkt'. Kletskoek!

Helder licht

Dom, dommer, domst.

Lullig

Dus u draagt een boerka (burqa/burka) en kunt geen baan krijgen? Tja, lullig voor u, dan ook geen bijstandsuitkering, moet u uw gewaad maar aan de wilgen hangen.

U bent Turks en wordt nergens aangenomen? U bent te dik en vormt een veiligheidsrisico? U draagt een veiligheidsspeld door uw oorlel en schrikt daarmee uw potentiële werkgevers af? Lullig, lullig, lullig...

Knieperds!

Hollandse zuinigheid is niemand vreemd. Als je in de horeca hebt gewerkt weet je het helemaal; fooien zitten er pas in als mensen vaker uit eten gaan, loaded zijn of écht tevreden zijn. Om maar te zwijgen over een tafel vol vrouwen: die tippen zéker niet!

Hoe komt dat toch, die zuinige instelling van de Hollanders? Going Dutch is niet voor niets een engelse term geworden. Aan de andere kant.. de Gouden Eeuw kon nooit een gouden eeuw zijn geworden als Hollanders niet zuinig waren geweest. Een beetje handelaar neemt pas risico als het hem uiteindelijk veel op lijkt te leveren.

Maar ik weet nog hoe het was om achter de bar te staan en geen of belachelijk weinig fooi te krijgen. Want wat denk je nou als je de hele middag hebt zitten borrelen, een rekening van rond de 100 euro moet betalen en de ober een fooi van anderhalve euro geeft (of erger nog: 50 cent)? Dat je dan God's Gift to Mankind bent? Dat je hiermee laat zien dat je de service gewaardeerd hebt? Ik vind het echt schandalig!

Ik heb ooit van een blije student 10 eurocent fooi gekregen, die ik eigenlijk al springend in de fooiemmer die boven de bar hing moest, gooien. Ik ben gvd geen circusaapje of straatartiest die voor een kwartje zijn kunstje doet!

Ik stel voor dat we voortaan vantevoren fooi geven. Weet de ober meteen hoeveel service hij moet verlenen!

Oeps!?

Zat ik laatst nog leuk over mijn H&M -uitje te kletsen, begin vorig jaar verzuchtte ik hele andere dingen.

Lief!

Er is gewoon een babydromedaris geboren in het Bijbels Openluchtmuseum vlakbij Nijmegen!

Wilde ik effe melden!

Paas-saai

Okay, Eerste Paasdag was wel leuk maar die tweede dag?! Waar ze die voor uitgevonden hebben? Van mij mag ie opgeheven worden. Allemaal weer aan het werk. Net als ik, want dan heb ik eindelijk wat te doen op deze saaie dag!

Leuk

Tis wat laat, maar ik zag vandaag de filmpjes pas. Erg leuk hoe Mark van de Veerdonk van Omroep Brabant in Rotterdam en Amsterdam de stemming peilt na het kampioenschap van PSV.

Cas-succes!

Hij heb gewoon gewonnuh!

Woensdag

Dit soort plaatjes vind je dus als je op het trefwoord 'woensdag' plaatjes zoekt.

Who needs a SV?

Vanavond debat in Het Vliegende Paard in Zwolle over het nut, bestaansrecht en cv-technische voordelen van (het lidmaatschap) van een studentenvereniging.

Update: Dodelijk saaie discussie/gesprek/debat. Mensen waren het óf eens óf geen vergelijkingsmateriaal. Het nut van een SV was na een kwartier al bevestigd, evenals de cv-technische voordelen. En hoewel over het bestaansrecht van het totaal aantal verenigingen werd getwijfeld, wilde geen enkele vereniging zichzelf opdoeken. Verrassend.

Ssssst..

Verdorie, moest ik vanmorgen via Utrecht CS (!) om in Arnhem te kunnen komen. Tering..

Dus ik was al uuuuren wakker toen ik nietsvermoedend aan het keuvelen was met een stel dat tegelijkertijd met mij de coupé instapte.

Een dame die al zat, draaide zich abrupt om en wees geïrriteerd op het plaatje. Prima, ik hou mijn mond wel.

Maar toen ik er later over nadacht: waarom moet er zo'n stilteruimte zijn? Alsof er anders gezellig met vreemden wordt geouwehoerd in de trein! Tenminste nooit in mijn trein!

Geen Mollen mollen!

Dát je het effe weet!

What the Wok?

Nu had ik al geen zin om te koken, dus toen mijn roomie uiteindelijk toch niet kwam koken, was de kogel door de kerk: ik ging naar de Wok&Go voor de pikante kip met noodles!

Gepind, de stad ingefietst, laverend tussen dronken scholieren en winkelend publiek door naar mijn favoriete afhaaltoko. 'Gesloten' luidde het onheilspellende bordje op de deur. Gesloten? Wattan? Ik wil wokken!

Opties: Febo, lahmacun, pizza, McDonalds en dan heb je ook nog de supermarkt. Nee, nee, nee!

En dus ben ik chinees voer gaan halen en zit ik nu knus met mijn roomie (die op de valreep dronken binnen kwam vallen) naar Heerenveen-Feyenoord te kijken. Lekkah dan..

Update, 20.59 uur: roomie is in slaap gevallen op de bank. En da's bijzonder, want hij ís voetbal.

Cas-kraker!

Topavond gehad gisteren! Vierde voorronde van de Zwolse kroegdj-wedstrijd en 'onze' Jelmer aka dj Cas ging de VJ vertegenwoordigen.

Deed ie leuk. Deed ie zelfs zo leuk dat ie won!

Dus volgende week donderdag gaat het erom in De Proosdij.. zes dj's strijden dan om de eer. (Volgens dj Thierry gaat het ook om een reis naar Ibiza. Als ie wint mag ik mee, hihi...)

'Moet nog wel even het sarCASme-shirt uitwassen...'

H&M

Nu ik deze foto heb gezien, voel ik me bijna sneu omdat ik gisteren ook al in de H&M ben geweest. Maar ik liep later vrolijk met mijn tasje met aankoop zwaaiend door de Diezerstraat.

(De foto is trouwens van De Stentor/Zwolse Courant)

WTF 2?

Echt, computers en ik zijn over het algemeen al niet de beste vrienden, maar dit slaat nergens op!

Gisteren werd me door Blogger duidelijk gemaakt dat ik 'god-weet-wat' aan mijn instellingen had gedaan. En of ik dat maar effe rap wilde veranderen. Wat ik natuurlijk braaf deed. Want anders mocht ik niet binnenkomen. Maar met die nieuwe instellingen stonden die fijne icoontjes niet in beeld. En zonder icoontjes kan Sjanske niet werken.

Vanmorgen wist Hotmail me te melden dat die nieuwe instellingen wat hem betreft not-done waren. Terugveranderen maar weer. Braaf gedaan. Hotmail is de baas hier in huis, dat heb je door.

En nu doen de icoontjes bij Blogger het ineens ook weer! Dus nu kan ik jullie weer gewoon op de hoogte brengen van alles wat ik wil vertellen. Totdat al die programma's weer beginnen te steigeren natuurlijk!

WTF?

Blogger doet raar. Of ik. Of een combi. Maar ik kan ff niet loggen zoals ik wil loggen.. en net nu ik wil vertellen van die briljante film Hooligans met Elijah Wood die ik net heb gezien. En van de H&M die vandaag wordt geopend en waar ik wil shoppen. En van alles wat ik nu even vergeet omdat ik kwaad ben. Nou ja, enigszins gepikeerd dan.. Maar ik kak er wel van. Vandaag maar even mannetje bellen..

Small world..

"Die ken ik toch ergens van?" dacht ik vanmiddag toen een man me vriendelijk groette in het voorbijgaan. Ik zat achter mijn computer en dacht nog even extra hard na, terwijl ik hem onwennig maar enthousiast groette.

Maar het was Melchior! *** Flashback: warme chocomel met rum, fantastische pindasaus en de onvergetelijke 'Pan van Melch'. ***

Vroeger een papa van de Walters en nu even terug op zijn oude werkplek waar hij ooit eens freelancte als technicus.

Fijn.

Sukkel!

"Goedemorgen, vervoersbewijzen alstublieft", zei de toen nog vrolijke conductrice vanmorgen om ongeveer 06.45 uur.

Iedereen haalde zijn kaartjes tevoorschijn, de dame knipte alsof het een lieve lust was, tot ze bij mijn buurman kwam. "Ik heb geen kaartje", zei hij schuldbewust en met oh zo'n betrapt gezicht. Buurman was net ingestapt in Deventer. Ik dacht nog: "Wel lef om te denken dat je in de spits niet gecontroleerd wordt."

"Dat gaat je geld kosten", zei de conductrice zuchtend maar onverbiddelijk. "Waar ga je naar toe?" Tot mijn verbazing hoorde ik hem 'Tilburg' zeggen. Ik bedacht meteen dat dat niet zo slim was. Hij had toch in Zutphen of Arnhem uit kunnen stappen om een kaartje te kopen?

"Enkele reis of retour?" vervolgde de conductrice plichtsgetrouw. "Hij zal toch niet..?" dacht ik nog. "Retour", zei hij zonder blikken of blozen.

Ik schudde meewarig mijn hoofd. "Sukkel!"

Nostalgicus

Ik ben een nostalgicus. Ik hou van alles wat ik in het verleden leuk vond.

Natuurlijk kijk ik ook wel eens met schaamte terug op sommige dingen die ik in het verleden heb gezegd, maar die vond ik toen ook al niet leuk, dus die vallen niet onder de definitie.

Ik heb veel leuke dingen gedaan: in besturen van het een en ander gezeten, in een jongerenkoor gezongen, festivals georganiseerd, krantjes gemaakt, tijdschriften gemaakt, briljante stapavonden gehad, leuke studies gedaan, fantastische intro's georganiseerd (al zeg ik het zelf) en leuke mannen versierd (soms waren het nog jongens omdat ik toendertijd nog een meisje was).

Maar het allerleukste was denk ik die tijd bij Smoel, smoel.nl en de columns die ik voor die website schreef. Of ze nu altijd even geweldig waren, durf zelfs ik te betwijfelen, maar goh, wat was dat leuk om te doen.

Dan is het dus niet gek dat ik al uren zit terug te mijmeren aan die tijd, tijdens het scrollen en zappen door het verleden van smoel.nl, het onafhankelijke studentenweblogmagazine - het beste online tijdschrift uit Zwolle van toen!

(Met dank aan Ramon S.)

Pomme en Kelly

Toch leuk dat ze hebben gewonnen...

A lazy Sunday afternoon

Wat is er nou fijner dan op een zondag met allemaal leuke vriendjes en vriendinnetjes in een kroeg zitten en naar de band van een van je vriendinnetjes kijken? Dát bedoel ik! Niks dus!

Nah, logisch dus dat ik vandaag in Apeldoorn in Van Kinsbergen zat (subtiel hippe tent met ietsje teveel wannabees), luisterde naar Charis (zang) en Jaap (drums, die van Barbie) van Moondance, nippend aan mijn droge witte en lekker keuvelde met allemaal mensen die lekker echt zijn. Daarna nog even naborrelen in De Singel en op het moment dat de "Wij schrijven onze nummers zelf"-band daar gaat spelen, lekker naar boven vluchten voor een sterke bak koffie.

Want morgen moet er gewoon weer gewerkt worden!

Belastingaangifte

Gedaan! Vandaag om 12.25 uur electronisch verzonden!

Ik kijk er altijd tegenop, het is ook altijd een gepuzzel, maar tis gedaan!

Kak er alleen van dat ik altijd moet betalen.. Ik moet toch eens met iemand praten over hoe dat beter kan.

Ziekjes

Poeh, paar dagen goed ziek geweest (keelpijn, oorpijn, misselijk, duizelig, meer details zal ik je besparen) en nu begint het er op te lijken dat ik weer aan de betere hand ben.

Fijn, die vrienden die dan voor je koken en je bellen en je oppeppen en met je meeleven! Thank U!

AANDACHT!

18.30 uur, Station Arnhem: De stoptrein naar Zutphen is net binnen komen rijden en de ongeduldige forensen stappen en masse in. Op het moment dat de deuren zich willen sluiten, denkt een Turkse man: "Hee, laat ik eens instappen." De deuren sluiten voor zijn neus en met een vreemd soort glimlach kijkt de man me aan, gaat geleund tegen een pilaar staan en werpt steelse blikken op me. "Mafkees", denk ik en richt me op het wissen van sms-jes uit mijn mobiele telefoon.

18.40 uur, Station Arnhem: Mijn trein is binnen komen rijden. Ik sta op van het bankje en loop richting een van de deuren. Ik voel de nabijheid van de man en besluit hem te negeren. Ik loop de coupé in, merk dat hij me niet volgt, zoek een plekje en nét als ik mijn jas heb opgehangen, glipt de man de coupé in, kijkt me aan en gaat schuin achter me zitten. "Creep", denk ik en richt me op mijn inmiddels gedateerde krantje.

19.00 uur, Station Zutphen: De man krijgt telefoon. Luid pratend in het Turks houdt hij zijn telefoongesprek tot vlak voor Deventer vol. Een aantal van mijn medepassagiers zucht geirriteerd. Aan de hoeveelheid woorden te horen is het een monoloog. Pas als er een stilte valt én aanhoudt, wordt duidelijk dat het gesprek is beeindigd. De coupé haalt opgelucht adem, ik begin vooraan in het artikel dat ik aan het lezen was; ergens onderweg ben ik de weg kwijtgeraakt.

19.20 uur, Station Deventer: De trein rolt het station binnen en de man vraagt me: "Zwolle?" "Nee", zeg ik. "Dit is Deventer." Ik zwijg, heb geen zin in een mogelijk gesprek met de man, die zo is gaan zitten dat hij me in de gaten kan houden. Vanuit mijn ooghoeken merk ik het op en besluit hem geergerd te negeren.

19.30 uur, Station Olst: De man zit overdreven hardop te zuchten, steunen, tokkelt met zijn vingers op het hardplastic interieur en doet een poging tot neurien. "Aansteller", denk ik en acteer dat ik slaap.

19.40, Station Wijhe: De man heeft al weer twee keer zijn aanwezigheid benadrukt door te tokkelen, te zuchten en te steunen. Hij is al weer drie keer voorover gaan leunen en weer net iets te hard terugploffend tegen de rugleuning gekwakt. Wanhopig contact zoekend. "Aandachtstrekker", denk ik en hou mijn acteerdebuut nog even vol.

19.45 uur, Station Zwolle: "Hé, Hé", denk ik, sta op, doe mijn jas aan en loop vast in de richting die de trein rijdt richting de uitgang. In een flits hoor ik de man 'Zwolle' vragen en ik negeer hem. Prima als je de weg niet weet en dat wilt vragen, maar dit was echt een desperate vorm van aandachtstrekkerij.

19.47 uur, Zwolle: Ik loop het station in een bizar tempo uit en zet koers naar huis. Onderweg kijk ik zeker vijf keer om. Gadverdegadver.

Holbewoners

Zwolle is best wel mijn stadje. Zeker in de zomer als de terrassen tjokvol zitten, iedereen genietend in het park hangt en mannen er eindelijk uitzien zoals ze bedoeld zijn.

Eén week in de zomer ontwijk ik de binnenstad. Kermis in Zwolle is niet alleen zonde van je geld, maar ook zonde van je ogen. De mensen die er dan rondlopen, lijken rechtstreeks vanonder wat stenen of uit een grot gekropen te zijn. Dom, lomp, asociaal, agressief en sneu volk. Zo kan geen enkele hogere macht de mens bedoeld hebben.

Op zich is het dan ook prettig dat die mensen één week van het jaar de binnenstad krijgen. Dan weet je dat, kun je je er op voorbereiden en ontwijken.

Maar wat deden ze dan afgelopen weekend tijdens mijn stapavondje in mijn stamkroeg?

Teveel water

Zo. Drie wasmachines klets- en kletsnatte handdoeken verder. Allemaal te danken aan dat lek in de badkamer.

Lek? Oh ja joh? Alsof de voorpui eruit ligt en al het regenwater onze badkamer binnen is gekomen! En da's geen gewoon water; nee het is wat dikker van substantie en het stinkt. Gadverdegadver.

Bovendien is het geen pretje om door die bende te wandelen met een kater.

Nu is het water weg, is het nummer dat ik van de klusjesman had, niet meer van de klusjesman en ben ik chagrijnig. Want blijkbaar is het niet mijn dag. Ik brak net mijn vaas. Op zich te overzien, alleen stonden er bloemen in en... je raadt het al... water.

Hippe ouders

Papa is al van de mobiele telefoon, internet en sms en mama weet precies wat mode is en wat niet. Dan mag je je als kind al erg gelukkig prijzen.

Dat hippe gedrag werd vandaag doorgezet met een digitale camera voor die oh zo spannende reis naar Egypte. Dus naar de Mediamarkt. Nadeel daarvan is dat de meeste medewerkers vooral weten waar iets staat, maar niet hoe het werkt.

Gelukkig ken ik een medewerker waarvan ik weet dat ie wel veel weet van wat ie verkoopt.

Maar als je moeder dan vraagt wat 'megapixels' zijn en je hoort hem een technisch verhaal uitkramen, ben ik blij dat ik ongeveer weet hoe het zit zodat ik het uiteindelijk simpel uit kon leggen.

Nu zijn mijn ouders weer helemaal van deze tijd. (Tis een Canon geworden)

Politiek correct

Voortaan alleen nog 'negerzoen' zeggen, als je een neger zoent.

To scharrel or not to scharrel

Gaat vanmorgen om kwart voor vijf (ik vind dat ochtend, want ruim een uur daarna moest ik uit bed) mijn telefoon.

Scharrel: "Goh, ik dacht kan ik nog bellen, maar hoe laat is het eigenlijk? Sliep je al? Oh.. Nou, dan komen we elkaar vast wel weer tegen."

Ik heb het gevoel dat ik iets spectaculairs ben misgelopen. En ineens kak ik daar enorm van!

Jeugdsentiment

Ik was 17 of 18 toen ik met vrienden naar Nijmegen toog voor een concert van de toen immens populaire band Guns N' Roses. GEWELDIG was het!

En nu, zo'n 13 jaar later komen ze gewoon terug naar Nederland. Op 2 juli staan ze weer in het Goffertpark in Nijmegen. Ik weet nog niet of ik ga, maar oh wat cool!

Eerste Blog!

Ja hoor. Bezweken. Ik heb het jaren afgehouden, opgeschort en ontweken. Maar ik ben over de streep. Geen idee waarom en hoe het zover is gekomen, maar ik ga gewoon eens even testen of dit wat voor me is.

Na jaren als 'sidekick' avant-la-lettre op www.smoel.nl (ter ziele helaas) gehobbied te hebben, gepromoveerd tot weblog-columnist op diezelfde site gefreubeld te hebben en als fervent comment-poster iedereen gestalked te hebben, ga ik nu mijn eigen weblogje bevoorraden.

En.. istwat?