Sukkel!

"Goedemorgen, vervoersbewijzen alstublieft", zei de toen nog vrolijke conductrice vanmorgen om ongeveer 06.45 uur.

Iedereen haalde zijn kaartjes tevoorschijn, de dame knipte alsof het een lieve lust was, tot ze bij mijn buurman kwam. "Ik heb geen kaartje", zei hij schuldbewust en met oh zo'n betrapt gezicht. Buurman was net ingestapt in Deventer. Ik dacht nog: "Wel lef om te denken dat je in de spits niet gecontroleerd wordt."

"Dat gaat je geld kosten", zei de conductrice zuchtend maar onverbiddelijk. "Waar ga je naar toe?" Tot mijn verbazing hoorde ik hem 'Tilburg' zeggen. Ik bedacht meteen dat dat niet zo slim was. Hij had toch in Zutphen of Arnhem uit kunnen stappen om een kaartje te kopen?

"Enkele reis of retour?" vervolgde de conductrice plichtsgetrouw. "Hij zal toch niet..?" dacht ik nog. "Retour", zei hij zonder blikken of blozen.

Ik schudde meewarig mijn hoofd. "Sukkel!"