Gaat vanmorgen om kwart voor vijf (ik vind dat ochtend, want ruim een uur daarna moest ik uit bed) mijn telefoon.
Scharrel: "Goh, ik dacht kan ik nog bellen, maar hoe laat is het eigenlijk? Sliep je al? Oh.. Nou, dan komen we elkaar vast wel weer tegen."
Ik heb het gevoel dat ik iets spectaculairs ben misgelopen. En ineens kak ik daar enorm van!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Je zit toch niet opgehokt, toch?
Een reactie posten